Terapia wodorem molekularnym uzupełnieniem ćwiczeń oddechowych – inspiracje z Lądka-Zdroju

Czy sposób w jaki oddychamy, może mieć wpływ na to, jaka ilość inhalowanego wodoru molekularnego dociera do wnętrza naszego organizmu?

Powyższe pytanie zostało zadane podczas Lądeckiej Akcji Regeneracji i stało się punktem wyjścia do pracy naukowej, powstałej w Centrum Regeneracji i Odnowy Biologicznej Villa Margaret.

Przestrzeń dla naukowych inspiracji

Dr hab. n. med. Małgorzata Łukowicz, Eryk Libner i Faustyna Hałasa, aby stworzyć pracę pt. “Wodór molekularny jako potencjalne uzupełnienie ćwiczeń oddechowych w profilaktyce zdrowia i rehabilitacji oddechowej.” spotkali się w Villi Margaret – miejscu związanym z regeneracją i odnową biologiczną, w którym podczas Lądeckiej Akcji Regeneracji odbywały się m.in. próbne zabiegi, w tym inhalacje wodorem molekularnym.

To właśnie połączenie praktyki lekarskiej, fizjoterapii i zainteresowania nowatorskimi metodami profilaktyki zdrowia było bodźcem do pogłębienia tematu od strony naukowej.

Oddech na żywo – od teorii do praktyki

Podczas Lądeckiej Akcji Regeneracji temat wodoru molekularnego i oddechu został przedstawiony również w formie prelekcji Eryka Libnera.

Spotkanie miało charakter nie tylko edukacyjny – publiczność została aktywnie zaangażowana w rozmowę i doświadczenie, a Eryk pokazał, jak zagadnienia związane z fizjologią oddychania, inhalacją H₂ oraz świadomym kształtowaniem wzorca oddechowego można przełożyć na praktykę.

Oddech jest miarą funkcjonowania naszego ciała.

Eryk Libner, Lądek Zdrój, 6 czerwca 2026 r.

Była to okazja, aby spojrzeć na wodór molekularny jako obszar współczesnych badań. Takie podejście doskonale współgra z założeniem pracy naukowej, w której praktyczne doświadczenia związane z oddychaniem zostały połączone z próbą uporządkowania protokołu inhalacji wodorem molekularnym.

Sposób oddychania ma znaczenie 

Kluczowa idea pracy jest bardzo praktyczna: oceniając inhalację wodoru, należy uwzględniać nie tylko parametry urządzenia i stężenie H₂, ale również sam wzorzec oddychania. Autorzy proponują wykorzystanie kontrolowanego wolnego oddychania – slow-paced breathing (SPB) – jako elementu porządkującego protokół inhalacji. Jednocześnie podkreślają, że potrzebne są dalsze badania kliniczne i bardziej ujednolicone protokoły jego stosowania.

Co pokazują liczby?

W pracy porównano trzy wzorce oddychania przy tej samej wentylacji minutowej – 6 l/min – oraz przyjęto anatomiczną przestrzeń martwą na poziomie 150 ml. Model pokazał, że przy tej samej frakcji inhalowanego wodoru (FiH₂= 2%) wolniejszy i głębszy oddech może wiązać się z większym udziałem wentylacji pęcherzykowej. W analizowanym modelu szacowana objętość H₂ przypadająca na wentylację pęcherzykową wynosiła odpowiednio 60, 84 i 102 ml/min dla 20, 12 i 6 oddechów na minutę.

Jest to jednak model fizjologiczny, a nie pomiar rzeczywistej ilości wodoru rozpuszczonego we krwi – i właśnie takie rozróżnienie jest niezwykle ważne.

Powtarzalność w terapii

Proponowany rytm 4 sekundy wdechu / 6 sekund wydechu może być wykorzystany jako praktyczny element przygotowania pacjenta do inhalacji wodorem molekularnym i punkt wyjścia do przyszłych badań klinicznych. Badacze wskazują również na potrzebę raportowania podstawowych parametrów oddechowych, takich jak częstość oddechu, proporcja faz oddechowych, objętość oddechowa, sposób i tor oddychania.

To właśnie tutaj widać największą wartość projektu powstałego w Lądku-Zdroju: nie chodzi o składanie przedwczesnych obietnic terapeutycznych, lecz o zadawanie właściwych pytań i tworzenie podstaw do badań, które pozwolą na ich rzetelne sprawdzenie.

Learn more